De aanloop naar mijn koffiekarretje

Zoals ik eerder al eens schreef heb ik een barista opleiding gevolgd en was ik met glans geslaagd voor het examen. Ik wou er heel graag iets mee doen, maar wat ? Een eigen zaak starten was toch een mega groot risico. Heel veel investeren, je job opgeven, … en waar is de beste locatie. In Antwerpen lijkt het me niet meer echt opportuun een koffiebar open te doen. Er is er ondertussen wel eentje op elke hoek van de straat, of toch zo ongeveer. En wat ga je dan doen, mekaar beconcurreren ? Leek me maar niets.

Mijn vriend bleef volhouden dat ik iets moest doen, dus gingen we naar een handelaar in horeca apparatuur, ik kocht een degelijke espresso machine, eentje dat sterk genoeg was om in een mobiele koffiebar te zetten. Ze moest dus tegen wat kunnen, zoals schokken tijdens het rijden, en temperatuurverschillen. Daardoor kwam ik uit bij een volledig manueel bediende machine. Een tank onder de espresso toestellen.

Manueel bediend wil dus zeggen dat je wel wat stappen moet doen voor de perfect gezette espresso. Net als bij elk ander apparaat moet je eerst je koffiemolen afstellen naar de juiste malingsgraad, dan moet je je portie gemalen koffie duidelijk afwegen. Bij een geprogrammeerde machine kan je dan portafilter inklikken en op het knopje drukken. Bij de mijne moest je dan een timer/weegschaal onder je espresso zetten, het water manueel open zetten en als je het juiste volume hebt, het water ook weer dicht zetten. Dat maakt dat het lastig is om tegelijkertijd iets anders te doen, na wat oefenen ontdekte ik dat ik bvb net een kannetje melk kon opschuimen. Of net een paar kannetjes melk kon vullen, maar dat zou later allemaal als vanzelf beginnen gaan.

Nu stond de machine thuis en was het vooral oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Op zoek naar de juiste koffie, de juiste melk, de juiste thee, de beste chocolade om chocomelk te maken. Het waren drukke tijden, maar zo leuk, want alles was de aanloop naar meer…. toen alles wat op punt stond nodigde ik eerst familie uit om te komen ‘proeven’. Later ook een namiddagje met vrienden, om toch maar zo veel mogelijk meningen over mijn brouwsels te krijgen !

Ondertussen hadden we in Nederland ook een foodtruck, zo’n aanhangwagen besteld. Dat bleek een heel gedoe wat electriciteit betreft, want in Nederland gelden er andere wetgevingen dan bij ons. Dus bestelden we het ‘karretje’ zonder iets van bedrading, dat maakt dat het Chinese gedoe er nog instak. Gelukkig is mijn vriend een handige Harry en kent mijn schoonbroer zowat alles van electriciteit. Zij maakten alles in orde, plaatsten de koffiemachine en koffiemolen erin, samen met een koelkast en een waterpomp. Al snel was ik helemaal klaar om erin te vliegen en koffie te gaan maken op verplaatsing.

Bij wijze van test mocht ik een dagje bij mijn favoriete kledingwinkel staan, een try out zeg maar. Ik maakte drankjes voor hun klanten op de dag van de klant. Kort erna had ik m’n eerste foodfestival gepland en ik had er zoveel zin in !!

Gepubliceerd door Carla Theuns

Een frisse veertiger, werkzoekend, samenwonend, met veel goesting in het leven en veel zin om er echt iets van te maken !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: