🧘‍♀️To yoga or not to yoga 🧘‍♀️

Na onze Nepal reis zoek ik wat info op over yoga en meditatie, want heb het gevoel dat dit wel eens kan zijn wat ik nodig heb om voor mezelf een nieuwe start te maken. Ik besluit een afspraak te maken bij ‘Flow’, een yoga en welzijnscentrum in Deurne.

Op een zaterdag ergens eind oktober 2018 maak ik een afspraak voor een babbel na mijn eerste yoga les. Het gesprek is vooral een kennismaking, met de vraag of ik eventueel iets zou hebben aan de coachings die ze hier ook aanbieden. Ik vind het wat angstaanjagend om daarmee te starten. Achteraf bekeken vraag ik me af waarom ik bang was ? Misschien het voorgevoel dat het te confronterend en te heftig zou kunnen zijn? De yoga zie ik wel zitten, want bestel gelijk mijn eigen matje, leuker als je met je neus op je eigen matje kan liggen he.

Enkele dagen later overlijdt mijn schoonmama, niet geheel onverwacht, maar evengoed breekt er een heftige en emotionele periode aan.
Ik probeer af en toe een lesje yoga mee te pikken, maar heb het gevoel dat ik nog niet echt in de ‘Flow’ zit….

In december slokt de organisatie van een verrassingsfeestje voor m’n vriend z’n 50e verjaardag bijna al m’n vrije tijd op, yoga en aan mezelf werken lijkt helemaal niet meer van belang 😦  Spijtig genoeg loopt dat feestje niet helemaal zoals gepland en krijg ik het heel moeilijk, dit is teveel, zo vlak na die emotionele periode.

Het gaat van kwaad naar erger met me, ik huil veel en voel me ellendig, maar probeer toch naar de yogalessen te gaan. Hoewel die op dat moment alleen nog maar als een marteling aanvoelen.
Ik heet dan wel Carla, maar Clara zou beter passen, zoals in ‘houten Clara’.

Op het werk verandert de situatie ook razendsnel, en zeker niet ten goede, zodat ik ergens in april toch besluit een afspraak te maken om de coaching sessies op te starten. Mijn eerste gesprek was, denk ik, ergens begin mei 2019.
Als ik in juni bijna crash, en randje burn-out ben, is het genoeg geweest. Ik neem me voor mezelf op de eerste plaats te zetten. En dus ook de yoga en coaching anders te benaderen…. dat is een ommekeer, plots lijkt het of ik rust kan vinden in de lessen, vooral yin yoga blijkt daarvoor ideaal te zijn. Bovendien is de lesgeefster een toffe madam, waar het al redelijk snel goed mee klikt. Donderdagavond wordt MIJN avond, een avond waar ik elke week naar uit kijk. Voor de yoga les, maar ook voor de aangename babbels met een kopje thee na de les, soms met de lesgeefster, en soms gewoon met andere deelnemers van de les. Dit is wat men me-time noemt, dat weet ik zeker !

Na mijn ontslag vind ik nog meer heil in de lessen, want daar ben je gewoon met jezelf bezig, en mag je de rest een heel uur gewoon laten voor wat het is.

Sinds enkele weken doe ik dan ook weer mee met de Hatha Yoga les op dinsdag, die is iets intenser, met veel stijve spieren als gevolg, maar dat neem ik er graag bij. Toegegeven, soms denk ik dat de hatha voor mij te zwaar is, een ‘downward facing dog’ is een rust pose, maar voor mij een hel omdat ik niet veel kracht in mijn armen heb. Maar als er na alle intensieve poses dan een ‘child’s pose’ komt, en op het einde de ‘savasana’ dan voel ik me zo voldaan, en heb ik iets van ‘yes I did it’, ook al is m’n tempo wat lager, en niet alle poses perfect, het geeft me toch een zalig gevoel. En Afhankelijk van het gezelschap is er ook na deze les al eens tijd voor een thee-momentje ! Dat maakt dat ik met een beetje geluk 2 avondjes me-time per week heb, en dat mag, want zelfzorg is belangrijk….

🙏

De coaching gesprekken zijn nu terug geschroefd van 2 per maand naar eentje per maand, is een beetje angstaanjagend, maar ik weet zeker dat het me gaat lukken, heb zoveel bijgeleerd in die gesprekken, het moet gewoon lukken … (hoewel in les heb ik geleerd dat niets moet 😉 )

Zo ben ik op een goed jaar tijd geëvolueerd van een bange beginnende deelnemer aan de yoga les, tot één van de trouwe yogi die met vertrouwen, doch heel klungelig aan elke les begint, gewoon omdat ik me zoveel beter voel nadien.

Ik kan het iedereen aanraden, feit is wel dat je wel best openstaat voor de ‘flow’, als je het allemaal wat zweverig vindt, is het misschien toch niet helemaal je ding. Wat ook perfect kan, is voor ieder verschillend.

Namasté 

🙏

Gepubliceerd door Carla Theuns

Een frisse veertiger, werkzoekend, samenwonend, met veel goesting in het leven en veel zin om er echt iets van te maken !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: