Java Rondreis 2019 : dag 15, zondag 20 oktober

En dan is de laatste dag aangebroken.
We moeten om 12u uit de kamer, maar worden pas om 17u opgehaald. We zien op tegen die 5u met onze goeie kleren in de warmte te zitten.
We checken bij de receptie of we de kamer langer kunnen hebben, dat kan. Tot 13h gratis, tot 18h moeten we een halve nacht bijbetalen, ik vind het duur, maar stef heeft t ervoor over en we betalen de 45€.
We installeren ons met een gerust hart bij het zwembad, ons vaste plekjes zijn ondertussen wel ingenomen. Dus kiezen we 2 andere stoelen, leggen ons neer, en dutten regelmatig in.

Om 13u hebben we afgesproken met de rest van onze groep die in het hotel verblijft om samen te lunchen. Rita en Eric blijven nog tot dinsdag, Peter tot woensdag. Dus de rest ziet er al vertrekkensklaar uit, behalve wij, in onze badkleding vallen we wat uit de toon.
Omdat we geen idee hebben wanneer we weer eten krijgen bestellen we beide een stevige snack. We praten met de rest van de groep en hebben het naar onze zin.
Tegen half 3 rekenen we af en gaan naar onze kamer, maar daar kunnen we niet in. De sleutelkaart werkt na 12h niet meer, ik weer terug naar de lobby.
Ik krijg direct de reactie ‘oh yes miss loon I forgot’, de kaart wordt opnieuw geprogrammeerd en ik weer op weg. Pff de kamer is best ver wandelen, of komt het door de warmte !
We pakken in, maken ons klaar, bellen de receptie om onze bagage om te halen en rijden zelf mee met het golfkarretje. We nemen afscheid van de achterblijvers en stappen het busje in. De luchthaven is naast het hotel, dus moeten ons niet installeren, het is de moeite niet.

We komen aan in de luchthaven, inchecken gaat vlotjes, we wandelen nog wat rond in de winkeltjes. De luchthaven is gigantisch uitgebreid sinds de laatste keer dat we hier waren in 2012.
We komen tijdig aan bij de gate, en praten nog wat bij met de anderen van onze groep.

In Denpasar vertrekken we redelijk op tijd, kwartiertje te laat, moesten wachten op eentje dat moest landen. Dat gaat hier aan de lopende band, landen en opstijgen.
Onderweg tijdens de eerste korte vlucht krijgen we al een maaltijd, maar die is echt niet te eten. We beperken ons tot het fruit en het puddinkje dat erbij staat. Als ze voor koffie rond komen word ik gewoon overgeslagen, ach ja er zijn ergere dingen.

Iets over 11 komen we aan in Medan, dan hebben we onze klok al een uurtje achteruit gezet. Bijtanken, en mensen bij laten inchecken zou 3 kwartiertjes duren, maar dat worden 2u.

Dan vertrekken we voor een vlucht van 12u40min, met goeie moed. Ik installeer me tegen het raampje en dommel gelijk in, om 2u maakt stef me wakker om te eten. Weer geen topper, gelukkig weer een fruitje en een dessertje.
Wil deze keer geen koffie, wil alleen maar slapen. Dat lukt me toch voor de komende 5 uurtjes. Dan is t gedaan, af en toe eens heel even maar niet noemenswaardig 🙄
We zetten onze klok nog eens 5u achteruit en de tijd kruipt voorbij.
Ik kijk een film, lees wat, probeer wat te slapen. Dan is er ontbijt. Dat smaakt. Om 8u45, bijna een uur later dan gepland landen we. Langs de douane, die ineens lastig doet omdat ik een andere haarkleur heb, gelukkig is het in het Nederlands te doen hier.
Dan wachten op de bagage, op ons vervoer naar de parking.
Iets na de middag zijn we thuis, eindelijk, in totaal tot een 25u onderweg geweest.

En zo komt ook aan dit mooie liedje een einde

😥

Gepubliceerd door Carla Theuns

Een frisse veertiger, volop aan het studeren voor de nieuwe job, samenwonend, met veel goesting in het leven en veel zin om er echt iets van te maken !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: