Java Rondreis 2019 : dag 4, woensdag 9 oktober

Bandung // Reisafstand 120 km /ca 4u in de bus

De nacht verliep weer redelijk slapeloos, duidelijk weer geen goede isolatie. Het leek of motors en auto’s langs ons bed passeerden. Na woelen en keren tot een uur of 1 eindelijk de slaap kunnen vatten, tot om 4h15 de roep van de moskee weerklonk door de stad Bandung ! De wekker gaat om 5h45, veel te vroeg maar ja…. een verkwikkende douche en op naar het ontbijt.
Op het programma een bezoek aan de thee plantages, dus zonnecrème, wandelschoenen en anti muggen spray moeten mee !
We ontbijten op het terras van het restaurant met zicht op het zwembad, het is nog frisjes… een graad of 21, de regen van gisteren (de eerste in 1,5 maand)heeft duidelijk verkoeling gebracht.
Zoveel luxe we gisteren bij het ontbijt ervoeren, zo sober is het nu. En bovenal het was niet echt proper, dus onsmakelijk. Beetje tegenvaller, we eten maar wat toast met een spiegeleitje, en nog wat cornflakes en choco pops, die smaken overal hetzelfde 😬 … watermeloen en een tasje koffie… klaar voor een nieuwe dag.

Bij het buitenkomen staat de bus ons al op te wachten, heel onze reis op java hebben we dezelfde bus, een bus boy en een gids.
De chauffeur is net als vorig jaar in Nepal piepjong, je vraagt je af of hij wel oud genoeg is voor een rijbewijs, maar ook net als vorig jaar is hij een zeer goed en behendig chauffeur. Zo’n bus door sommige steden en straatjes manoeuvreren is geen sinicure.
De bus boy rijdt altijd mee, die houdt het verkeer tegen waar nodig, of gaat kijken bij het achteruitrijden, hij zorgt ook dat het trapje uitgeschoven is bij het uitstappen, en pakt ieders hand vast zodat we zeker niet vallen 😉

Om 7h30 stipt rijden we de parking van het hotel af, het hectische verkeer in. We hebben weer wat kilometers voor de boeg, dus weer een hoop extra info van de gids. Ik probeer er wat van mee te nemen in m’n verslagje.

Op Java zijn de markten dagelijks open, omdat men vlees, groenten en fruit zonder koeling moet verkopen starten de meeste handelaars al om 3u ‘s morgens, enkelen zelfs rond middernacht.

In 1980 heeft de Indonesische president een massa koeien geïmporteerd uit Nederland om ook hier de betere melk te kunnen hebben. Dankzij de techniek van Louis pasteur, de pasteurisatie kan men de melk ook langer bewaren.

Bandung is de hoofdstad van de provincie West Java, in Bandung wonen ongeveer 24000 personen per vierkante km, 38 miljoen inwoners in de provincie.

Net buiten de stad Bandung, is er veel industrie, vooral textiel. Verder in dezelfde provincie zijn er ook schoenenfabrieken.

We stoppen onderweg bij rijstvelden waar men volop aan het oogsten is, beetje raar om die mensen die waarschijnlijk voor een appel en een ei werken te gaan fotograferen. Buiten begint het wel op te warmen, in de bus is het nog altijd koel (koud 🥶).

Er zijn veel prive banken in Java. Als je geld leent betaal je 3% rente per maand (dus bijna 40% per jaar), als je geld spaart daarentegen is de rente 3% per jaar !

Op weg naar de thee plantage gaan we bergop langs een zeer bochtige weg.
Thee wordt geplant met stekken of zaden en wordt tegen de hellingen van de berg geteeld. De grootste plantage in West Java is malabar, gesticht door de familie Bosscha . Sinds 1896 onder leiding van Karel Bosscha, hij werd in 1865 geboren in Den Haag, en is in 1886 naar Indonesië gekomen. Hij werd aangesteld als verantwoordelijke voor de plantage door zijn neef. Overleden in 1926 door een slangenbeet. We bezoeken zijn graf.

Daarna nemen we koffie pauze, of nu meer een thee pauze in het prachtig gerenoveerde plantagehuis. De thee is lekker, veel zachter van smaak dan de zwarte thee die we bij ons kopen, ik ben eigenlijk niet zo zot van zwarte thee maar deze smaakt, samen met een plakje spekkoek, een Indonesische specialiteit.
We leren ook dat zwarte gefermenteerd is, voor het fermentatie proces hebben we groene thee.

Dan wandelen we door het dorpje naar de plantage. Tijdens de wandeling zien we veel kindjes die (spijtig genoeg) komen bedelen. Op vraag van Hendro hadden we kleine spulletjes mee, zoals bvb zeepjes ed uit de hotels, die we dan uitgedeeld hebben aan de kinderen. Sommigen bleven echter terugkomen, dat is natuulijk het gevolg van de groepen toeristen die hier regelmatig passeren. Geeft een beetje een dubbel gevoel, we weten dat ze arm zijn, maar dat ze het vanzelfsprekend vinden dat wij, de ‘rijke’ toeristen, heb vanalles toestoppen. Sommigen werden zelfs boos toen we zeiden dat we niets meer hadden.

Onderweg stoppen we bij verschillende planten, zo zien we koffie-struiken, een boom waar kaneel van wordt gehaald, citroengras, een avocado plant, eucalyptus en dan komen we bij de thee plantage aan.

de Malabar theeplantage, was de inspiratie voor Hella Haase’s boek ‘Heren van de Thee’, is 1900 hectare groot, en heeft 1400 medewerkers, thee wordt gesnoeid om de 3 dagen. Men noemt de blaadjes ‘pico’, vandaar de naam pickwick thee bij ons.
De plantage ligt op 1600m hoogte.
Plukkers zijn warm gekleed, boven de 1500m hoogte is de temperatuur altijd onder de 21gr. Ze dragen ook laarzen tegen prikken van de takken. Er worden geen pesticides gebruikt !
We krijgen van 2 pluksters een demonstratie en mogen zelf even meedoen. Ik ben de eerste Chinese vrijwilliger, met een Chinese hoed en een thee-mand op m’n rug ging ik samen met de 2 dames aan de slag. De planten prikken, en enorm veel vliegen, ik begrijp volkomen waarom ze zo aangekleed zijn. Na de nodige foto’s geef ik m’n uitrusting door aan Peter, er volgen nog een paar kandidaten, na ons ‘glorie moment’ zetten we onze wandeling verder. We gaan terug richting het mooie plantagehuis.
De natuur rondom ons is prachtig en overweldigend, ongelooflijk dat je eerst langs wegen rijdt waarlangs zoveel huisjes staan, en dat je dan plots in een paradijselijk omgeving staat.

In het huis lunchen we, een klein buffet met de typische gerechten: Soto ayam, kipsates, witte rijst, een omelet met groentjes in, rundvlees, gekookte groenten, sambal, pindasaus en nog wat rauwkost. De rauwkost is verboden terrein voor mij. Maar de satés met pindasaus zijn heerlijk, nadat we een kopje soep hebben gegeten.
We betalen ons drinken, 20000rp voor 2 cola’s, dit is ongeveer 1,3€. Spotgoedkoop is het hier.

Iets over 13h stappen we weer in de bus naar het hotel. Een ritje van 2u, voor zo’n 60km. Hendro vraagt ons te bevestigen welke optionele uitstappen we willen meedoen. Wij hebben geen moeite met kiezen, we doen alles mee. Je komt hier toch niet zo snel terug. Denk wel dat we de enigen zijn die alles meedoen, we zien het wel.
Op terugweg zullen we een outlet passeren, als we willen kunnen we daar straks naartoe. Ik zeg nee, stef wil mee… ik had eigenlijk gehoopt een beetje te kunnen zonnen aan het zwembad omdat we nu eens vroeg terug zijn. Ondertussen is het weer bewolkt en is de lucht dreigend, zou het weer gaan regenen ?

Tegen 18h zijn we terug op de kamer. Onze koffers moeten we tegen 19h klaarzetten. Wij gaan morgenochtend met de trein naar Yogjakarta, maar onze bagage vertrekt vanavond al met de bus daar naartoe. Dit stond al in de reisdocumenten, dus hebben we een extra tas mee om onze spullen van vanavond en vannacht in mee te nemen met de trein morgen.
Dus brengen we dat eerst in orde, als die klaar staan kunnen we ons rustig klaar maken voor vanavond. In de badkamer blijkt dat m’n schouders en nek een kleurtje op gedaan hebben, t is alleen aan de rode kant. Haal die aftersun maar al boven 🙈

We zijn weer enorm lang onderweg, het zal bijna 16h zijn als we bij het hotel aankomen. Eerst stoppen we nog om te gaan ‘flappentappen’, geld uit de muur halen.
Aan het hotel krijgen we 10min om ff wat spullen op de kamer te droppen en gaan dan naar de outlet winkels. Zijn met z’n 9, dus pakken we zo’n taxi busje… beetje wringen, maar we passen er net in.
Outlet in Bandung is niet als outlet bij ons, we gaan een koffietje drinken om de tijd te doden.

Tegen 18h zijn we terug op de kamer. Onze koffers moeten we tegen 19h klaarzetten. Wij gaan morgenochtend met de trein naar Yogjakarta, maar onze bagage vertrekt vanavond al met de bus daar naartoe. Dit stond al in de reisdocumenten, dus hebben we een extra tas mee om onze spullen van vanavond en vannacht in mee te nemen met de trein morgen. Dus brengen we dat eerst in orde, als die klaar staan kunnen we ons rustig klaar mak voor vanavond. In de badkamer blijkt dat m’n schouders en nek een kleurtje op gedaan hebben, t is alleen aan de rode kant. Haal die aftersun maar al boven 🙈

We hebben wat info gevraagd en besluiten vanavond buiten het hotel te eten, op 500m is er een Thai en aan de andere kant een Indonesiër…. we gaan voor het Indonesisch, maar na een hele wandeling komen we niets tegen. Dus keren we op onze passen terug en gaan voorbij het hotel verder door naar de Thai ! Daar zit geen kat, of ja toch, helemaal achterin zitten Rita en Eric, het koppel uit Brecht. We gaan bij hen zitten en bestellen veiligheidshalve iets met kip en rijst. Stef een biertje, bintang, ik vraag wijn maar dat hebben ze niet , cola dan ? Uitverkocht, enkel water of bier. Tja water dan 🙄 nog een thee achteraf .

Half 10 zijn we weer op onze kamer, waar ik eindelijk op een goeie nachtrust hoop. Niet heel lang, wekker om 5h30. Om 7h vertrekken we naar het station, onze koffers zijn ondertussen al onderweg.

Slaapwel 💤💤

Gepubliceerd door Carla Theuns

Een frisse veertiger, werkzoekend, samenwonend, met veel goesting in het leven en veel zin om er echt iets van te maken !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: